Nawigacja

Aktualnie znajdujesz się na:

Relacje z konferencji

Diabetologia

Prezentacja

 

Najważniejsze doniesienia z EASD i konferencji diabetologicznych w 2020 roku. Przegląd insulin i aktualnie dostępnego arsenału leków. Insulina w pigułkach? - Prof. dr hab. med. Dorota Zozulińska-Ziółkiewicz, Uniwersytet Medyczny im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu, Katedra i Klinika Chorób Wewnętrznych i Diabetologii, Oddział Diabetologii i Chorób Wewnętrznych, Prezes Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego:

Ważne kongresy diabetologiczne odbyły się w tym roku w zmienionej formule ze względu na sytuację pandemii. Również tematyka zależności między cukrzycą a zakażeniem COVID-19 dominowała podczas obrad. Niemniej podczas zjazdów towarzystw amerykańskiego, europejskiego i polskiego poruszono również wiele innych ważnych kwestii.

Dotyczyły one różnych aspektów terapii cukrzycy, nowych leków i technologii. Jednym z istotnych dyskutowanych tematów był związek między leczeniem cukrzycy a aktywnością fizyczną. Mówiono o relacjach między sportem a ciągłym monitorowaniem glikemii, a także o tym, jak dostosować do zwiększonej aktywności insulinoterapię.

 

Systemy ciągłego monitorowania glikemii w czasie rzeczywistym. Raport grupy ekspertów.

- dzieci - Prof. dr hab. n. med. Małgorzata Myśliwiec, Kierownik Katedry i Kliniki Pediatrii, Diabetologii i Endokrynologii Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego:

Samokontrola glikemii jest integralną częścią leczenia cukrzycy. Jednak pomiary glukometrem okazują się niewystarczające dla skuteczności terapii. Lepsze efekty dają systemy ciągłego monitorowania glikemii w czasie rzeczywistym bądź za pomocą skanowania, szczególnie, jeśli są zintegrowane z pompą insulinową.

Systemy te umożliwiają m.in. modyfikację terapii zgodnie z aktualnym trendem glikemii. Możliwe jest też zastosowanie nowego wskaźnika, jakim jest czas w zakresie docelowym (TIR). Ten parametr umożliwia realny wgląd w to, na ile prowadzone leczenie pozwala uzyskać pożądane wartości glikemii bez epizodów hipo- i hiperglikemii.

 

- dorośli - Prof. dr hab. n. med. Tomasz Klupa, kierownik Pracowni Zaawansowanych Technologii Diabetologicznych Katedry Chorób Metabolicznych Uniwersytetu Jagiellońskiego:

Jedną z zalet systemów ciągłego monitorowania glikemii stanowi zastosowanie w nich różnego rodzaju alarmów. Mają one różnorakie funkcje, począwszy od ostrzegania przed epizodami hipo- i hiperglikemii. Indywidualnie ustawione dla danego pacjenta, alarmy zwiększają bezpieczeństwo i skuteczność terapii.

Systemy te, zintegrowane z pompami insulinowymi, powinny w przyszłości stanowić standard leczenia. Tym bardziej, że kolejne, pojawiające się modele pomp w coraz większym stopniu przejmują prowadzenie terapii. Zastosowanie wszelkich tego typu urządzeń ułatwia podejmowanie decyzji terapeutycznych także w trakcie teleporad.

 

Mechanizmy powikłań. Stany zapalne w cukrzycy. Mikroangiopatia. Co dzieje się z naczyniami w hiperglikemii. Czy możemy chronić naczynia przed „glikemicznym pożarem”? - Prof. dr hab. n. med. Leszek Czupryniak, Kierownik Kliniki Diabetologii i Chorób Wewnętrznych, Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny w Warszawie:

Powikłania cukrzycy, zarówno dotyczące układu sercowo-naczyniowego, jak i innych obszarów, są powodowane uszkodzeniami naczyń krwionośnych. Dochodzi do nich wskutek nieprawidłowego metabolizmu nadmiernej ilości glukozy. Jego efektem jest powstawanie szkodliwych związków, uszkadzających naczynia, a także generowanie stanu zapalnego w organizmie.

Często do wysokiego stężenia dochodzą inne czynniki ryzyka powikłań, jak choćby nadciśnienie tętnicze czy palenie tytoniu. Droga do uniknięcia powikłań to dobra kontrola glikemii. Pomocne mogą też być nowoczesne leki: flozyny oraz agoniści GLP-1.

 

COVID-19 u pacjenta z cukrzycą; monitorowanie i reagowanie. Terapie, które nie leczą… - Prof. dr hab. n. med. Grzegorz Dzida, Katedra i Klinika Chorób Wewnętrznych Uniwersytet Medyczny w Lublinie:

Cukrzyca nie zwiększa ryzyka zakażenia COVID-19, choć u osób z niewyrównaną glikemią może powodować cięższy przebieg zakażenia. Sytuacja izolacji niesie ze sobą zmiany stylu życia: z jednej strony pacjent ma więcej czasu na zajęcie się swoją chorobą, z drugiej strony – obawia się szuka pomocy lekarskiej.

Pacjenci więcej czasu spędzają w Internecie, stąd są bardziej narażeni na fałszywe informacje i reklamy rzekomo cudownych terapii. Rolą lekarza jest określenie zasad, według jakich pacjenci z cukrzycą powinni spędzić okres pandemii: jakie zapasy zgromadzić na wypadek kwarantanny, co robić w razie złego samopoczucia.

 

Otyłość a cukrzyca - Prof. dr hab. n. med. Lucyna Ostrowska, Zakład Dietetyki i Żywienia Klinicznego, Wydział Nauk o Zdrowiu, Uniwersytet Medyczny w Białymstoku:

Otyłość to choroba wieloczynnikowa, zależna nie tylko od czynników środowiskowych. Problem stanowi nie tylko masa ciała, ale nadmiar trzewnej tkanki tłuszczowej, przyczyniający się do wielu zburzeń w organizmie. Należy do nich również obniżenie wrażliwości tkanek na insulinę.

Do insulinooporności może przyczynia się także dysbioza przewodu pokarmowego. Poprawę gospodarki węglowodanowej może przynieść stosowanie probiotyków. Również spadek masy ciała opóźnia wystąpienie cukrzycy typu 2. Redukcja trzewnej tkanki tłuszczowej stanowi przyczynowe leczenie tej choroby.

 

Pielęgniarki - wsparciem w leczeniu cukrzycy. Doświadczenia polskie - Alicja Szewczyk, Klinika Endokrynologii i Diabetologii, Poradnia Diabetologiczna, Instytut „Pomnik-Centrum Zdrowia Dziecka” Warszawa, Polska Federacja Edukacji w Diabetologii:

W ciągu ostatnich lat pielęgniarki zyskiwały coraz większą samodzielność w opiece nad pacjentem, w tym również diabetologicznym, jak choćby prawo do wystawiania recept. W 2011 roku powstało stanowisko edukatora do spraw diabetologii, pielęgniarki mają też możliwość szkolenia w tym zakresie.

Ich przyszłość zawodowa w tej dziedzinie to udział w opiece koordynowanej w diabetologii, a także poszerzanie kompetencji, uprawnień i samodzielności. Wiąże się z tym rzecz jasna wzrost odpowiedzialności oraz ryzyka zawodowego.

 

Raport: Rola nowoczesnych metod monitorowania glikemii i telemedycyny w indywidualizacji opieki nad pacjentem z cukrzycą - Prof. dr hab. n. med. Maciej Małecki, kierownik Katedry i Kliniki Chorób Metabolicznych Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie:

Pomiar hemoglobiny glikowanej ani pomiary przeprowadzane za pomocą glukometru nie pozwalają na ocenę zmienności glikemii. Taką funkcję spełniają natomiast systemy ciągłego jej monitorowania. Umożliwiają one m.in. zastosowanie parametru TIR, oceniającego skuteczność leczenia.

Ocena pełnego profilu glikemii i jej trendów ma znaczenie u pacjentów praktycznie w każdym wieku, począwszy od dzieci, u których przebieg choroby bywa nieprzewidywalny, a skończywszy na osobach starszych. Dla nich niedocukrzenia są szczególnie groźne, a zaburzenia poznawcze mogą utrudniać leczenie. Systemy ciągłego monitorowania glikemii można uznać za narzędzie lecznicze.

 

Prof. Edward Franek, CSK MSWiA:

Tempo przyrostu zachorowań na cukrzycę na świecie i w Polsce uprawnia do użycia określenia tej sytuacji jako pandemii. Rośnie też – choć ostatnio z mniejszą dynamiką – liczba powikłań tej choroby. Najczęściej są to powikłania sercowo-naczyniowe, ale też ze strony nerek, prowadzące nawet do ich schyłkowej niewydolności.

Jak dowodzą badania, zbyt intensywne obniżanie glikemii nie wpływa na śmiertelność, natomiast zwiększa ryzyko niewydolności serca. Potrzeba więc leków, które nie tylko działają na stężenie glukozy, ale też chronią przed powikłaniami. Taką rolę spełniają inhibitory SGLT2 i agoniści GLP-1.

 

Cudze chwalicie swego nie znacie, czyli badania nad cukrzycą w Polsce - Prof. dr hab. Paweł Kowalczyk:

Stres oksydacyjny, wywoływany w organizmie przez wolne rodniki, zaburza homeostazę i jest przyczyną stanu zapalnego. Powoduje brak równowagi między procesami uszkodzeń a regeneracją.

Dysfunkcje mitochondriów mają związek z mechanizmami hormonalnymi, które prowadzą do powstawania otyłości, a co za tym idzie, cukrzycy. Być może odpowiedź na to, kto jest predysponowany do tej choroby, przyniosą testy, badające poziom tlenu cząsteczkowego w tkankach.

 

Teleporady – wady i zalety w opiniach pacjentów Anna Śliwińska, Prezes Zarządu Głównego, Polskie Stowarzyszenie Diabetyków:

Stowarzyszenie Diabetyków od początku pandemii zbiera od pacjentów opinie na temat teleporad lekarskich. W pierwszych tygodniach wiele osób uważało je za ratunek i jedyną możliwość kontynuacji terapii. I niewątpliwie mają wiele zalet: oszczędzają czas, są wygodne dla osób niepełnosprawnych, które mają trudności z dojazdem do przychodni.

Z czasem jednak pacjenci zaczęli dostrzegać również wady tego rozwiązania, jak brak kontaktu międzyludzkiego, trudności techniczne, jakie może stwarzać teleporada osobom starszym, możliwość pomyłek i niedostrzeżenia przez lekarza ważnych objawów. Niewątpliwie taka forma kontaktu z lekarzem będzie kontynuowana w przyszłości i wymaga doskonalenia.

do góry